New York

Eventjes vergeten te vermelden. Sinds vorige zaterdag heb ik definitief uitsluitsel gekregen:

1 november 2009, New York marathon.... ticket is binnen!

boeiend, uitdagend en vooral moeilijk

5 jaar hoger onderwijs,
16 jaar werkervaring,
een dikke 8 jaar ervaring als consultant,
cursussen "SAP" in binnen en buitenland,
DIT JAAR GECERTIFIEERD als "PROJECT MANAGER PROFESSIONAL"

... om brieven te plooien en te versturen. What a challenge!

Achteraf bekeken, nog plezant ook: een ontspannen sfeertje met leuke collega's.

beterschap in zicht

Ben nu al een dikke vier weken in rust en de pijn is helemaal verdwenen. Trappen op en af is geen probleem meer en wandelen ging dit weekend ook zonder problemen.

Nog twee weken te gaan!

weer een week voorbij

Mijn vierde week rust ingegaan. Hierna nog twee te gaan.
Het begint al te korten.

Sneeuwpret aan zee

Het weekend begon ellendig. Eerst was er het bezoek aan de sportarts. De oorzaak van de aanhoudende pijn in het onderbeen is dus bevestigingd.

• Diagnose: een stressfractuur.
• Therapie: zes weken volledige rust. (niet lopen, geen grote wandelingen, proberen geen trappen op te rennen)

Wat de herstelperiode betreft, kan ik alvast meedelen dat de 3de weekrust is begonnen. Vrijdag zijn we dus halfweg!

Na de sportarts, de rest van het gezin gaan ophalen en naar zee gereden. Regen, hagel en een hevige stormwind stond op het menu. Geen weer om een hond door te jagen dus.
Zondag begon beter: de wind was geminderd en het was droog... tot het net na de middag begon te sneeuwen.
Voot de kinderen was het dolle pret: zij hebben alvast de eerste sneeuwman van dit jaar kunnen maken.

Herstelperiode: 3de week is begonnen. Vrijdag zijn we dus halfweg!

gips

Dit weekend nog es aan zee doorgebracht. Van lopen is nog altijd geen sprake, maar fiesten lukt wel al. Heb er zaterdag toch es werk van gemaakt om mijn fiets es binnen te doen bij de fietsenmaker. Mijn versnellingen waren immers niet goed afgesteld.

Ik zou zondagochtend een grote fietstocht hebben gemaakt, was mijn dochter 's nachts niet uit haar bed gevallen. Zij sliep in een stapelbed bovenaan en is rond drie uur 's nachts, slapend, in één smak op de grond gekwakt. Ze kloeg voornamelijk over haar pols. Na RX bleek ze een groenhoutfractuur te hebben. ZES WEKEN GIPS!

Een week geleden

Vandaag exact een week geleden dat ik nog gelopen heb. Die rust is dus echt wel nodig, want als ik de trap opga, voel ik mijn scheenbeen nog!
Ondertussen toch al wat fitness beginnen doen (zonder de benen te belasten!) om toch nog wat beweging te hebben.
Volgende week vrijdag op doktersbezoek. Ik ben benieuwd.

Rijst ...toppunt

Gisterenavond een stoofpotje van kip klaargemaakt met rijst. Toen het lekkere eten op tafel kwam, was er ineens een lang gezicht te merken. Mijn dochter moest het namelijk niet hebben. -Ik lust geen rijst - Ik vind dit vies - Dat heeft geen smaak - Ik wil pasta - Ik adviseerde ook om de rijst te mengen met de saus. Maar daarvan moest ze niets weten. Ze heeft gisteren dus amper een paar blokjes kip gegeten met wat saus. Die koppige trees! Toen iedereen voldaan was, heb ik de rijst en de rest van de kip samen in een kommetje gedaan en in de koelkast gezet. Een restje voor de volgende dag, zeg maar.

Deze middag tagliatelli met tomatensaus. Iets waar de kinderen wel verzot op zijn. Het restje van kip met rijst had ik opgewarmd voor mijn vrouw en mezelf. Het toppunt: ons Lisa moest geen tagliatelli hebben, maar kip met rijst! Maar dit was tegen haar '***'. Tagliatelli heeft ze gegeten en naar rijst kon ze nu wel fluiten! Es laten zien wie koppig kan zijn :-)

Out.... hopelijk geen zes weken

Stressfractuur van het scheenbeen

Dit is een gedeeltelijke breuk tengevolge van overbelasten van het bot. Een stressfractuur of vermoeidheidsfractuur kan in het onderbeen zowel in het scheenbeen (tibia) als in het kuitbeen (fibula) optreden. De pijnklachten zijn lokaal, zeurend en nemen toe zolang als de belasting gehandhaafd blijft. Bij lichamelijk onderzoek is er drukpijn en soms zwelling. De pijn begint meestal als een doffe pijn tijdens de training en kan in verloop van tijd extremere pijnen veroorzaken gedurende dag en nacht.

Volgende week naar de sportarts voor definitieve uitsluitsel en behandeling.

't was weer zalig aan zee

Dit weekend waren we terug aan zee. Vrijdag hebben we een uitstap gemaakt met de kinderen naar Oostende ... met de kusttram. 't Was geestig! Na een stevige wandeling de magen gevuld met Oostendsche smeus (gepureerde aardappel, vers gepelde grijze garnalen en een gepocheerd eitje erover). Om te watertanden!
Zaterdagmorgen toch wat vet proberen te verbranden: een 12 kilometer gelopen op een laag pitje. In het terugkeren langs de waterlijn gelopen in plaats van op de dijk. Dit is namelijk iets minder belastend voor de gewrichten.
Vandaag rustdag: lekker eten, glaasje wijn, ijsje, chocolade, enz.

zondagochtend ritueel

Deze ochtend, ondanks de stevige wind toch mijn looptenue aangetrokken en een ommetje van 10km gemaakt.

En ne mens kan daar toch zo van genieten...

begrijpe wie begrijpe kan

Vandaag is een brief aangekomen, samen met een bundeltje overschrijvingsformulieren. Ik citeer:

"Deze formulieren mogen alleen gebezigd worden voor de voldoening van de sommen, in te schrijven in de BTW-rekening-courant van de hierboven aangeduide belastingplichtige".

Bedoelen ze nu gewoonweg "je kan deze voorgedrukte overschrijvingsformulieren gebruiken om je verschuldigde BTW te betalen." of zie IK het weer TE simpel?

10K

Zaterdag 10 km gelopen met de club na een dik uur file rijden tussen Erpe-Mere en Aalst. Ze hadden op de E40 twee vakken afgesloten en het ergste was, dat er gewoon niets te zien was. Al bij al maar een paar minuten te laat en David had me opgewacht.
Het was reuze, bij een rustig herfstweertje, en in goed gezelschap was het zo voorbij. Ne mens zou dit meer moeten doen :-).

6,5 kilometer

Dit is exact de afstand die ik zondagmorgen in de mist heb gelopen. Van Heist tot Knokke en terug. Het was de eerste keer sinds de marathon dat ik mijn loopschoenen had aangetrokken. Ik moet toegeven: het ging moeizaam.

Post marathon remedie

Heerlijk, vooral die van het eigen huis :-)

Durven Dromen

Verschijnt binnenkort:

http://www.durvendromenvaneenmarathon.be/

Der Berliner Marathon zum dritten Mal: the story

Vrijdagochtend zeer vroeg vertrokken richting Breendonk waar we Kathleen en David zouden ophalen. Rond 6u45 stond David ons buiten al op te wachten. Nog vlug een goeie straffe kop koffie en weg waren we. Het verkeer ging nog vlot. Antwerpen, Eindhoven, Venlo, Ruhrgebied: geen files te bespeuren. Rond 10 uur even gestopt voor een stevig ontbijt en de nodige sanitaire pauzes. Een goeie zes uur later stonden we aan de rand van Berlijn (800 km? Foei -:)).

Op vrijdag nog even gestopt aan een outletcenter in Spandau en daarna de beurs bezocht (alsook ons startnummer opgehaald).

Zaterdag was het prachtig weer en er was dan ook zeer veel volk komen opdagen voor de "Frühstücklauf" van Schloss Charlottenburg tot Olympiastadion. Een rustige loopje van 6 kilometer. In het stadion worden we dan naar trouwe gewoonte verwend met een ontbijt: sapjes, yoghurt, koeken en fruit. Het ontbijt op zich was zalig dankzij het weer. De loop opzich was wat terleurstellend.: veel te veel volk en in tegenstelling tot vorige jaren, mochten we deze keer geen rondje lopen op de blauwe piste. In de namiddag nog wat shoppen en 's avonds onze eigen pastaparty georganiseerd. Alles klaargemaakt voor de grote dag en dan maar op tijd in bed.

Zondagochtend: stevig ontbijt - metro - afscheid nemen van de vrouwtjes - richting startvaken - afwachten - rustig blijven - nog wat drinken - 8u55: Haile Gebreselassi verschijnt aan de start (samen met nog 35.782 lopers)- 09u00: eerste startscho: eerste groepen vertrekken - 9u05: tweede startschot: we zijn weg: 42195 meter te gaan.

De eerste twintig kilometer zaten goed. Hartslag continue rond de 85% en een halve marathon onder de twee uur zat erin. Op 20 km even doorgegeven: ik wou echt die halve onder de twee uur lopen. Afgetikt op 1u59:29. Eerste PR was binnen.

Volgens de trainier mocht ik opdrijven tot 90%. Hierdoor kon ik toch min of meer mijn snelheid aanhouden en de 30 km was in zicht. Rond de 25 km aan een drankpost David kwijtgeraakt (is ook niet moeilijk in zo een massa). Hop naar de 30. En van 30 ging het naar 40... en toen ging het licht uit. Ik kwakte letterlijk tegen een muur aan, alhoewel die in Berlijn al van in 1989 weg is. Nog wat voedingsgel ingenomen, wat water en een minuutje gewandeld in de hoop dat het beter zou gaan. Plots kwam David voorbijgelopen en dit heeft me de moed gegeven om toch nog even door te zetteen.

Moe, uitgeteld maar toch voldaan: Nieuw PR van 04:07:17

En vandaag: stijf in de beentjes en genieten van een welverdiende rust.

Volgend jaar: geen Berliner marathon. New York, here we come!

4:07:17

» van Hove, Philip (BEL)
Ranking: 16987
Nr.:32540
Class:M40
Time04:07:17

We hebben het toch maar weer es gedaan!
Verslag volgt later.

mag het ietsje meer zijn?

Tuurlijk mag het ietsje meer zijn. Ik moet me vanaf vandaag namelijk volproppen met koolhydraten. De dagen voor de marathon doen we namelijk aan carbo-loading. Ik zou het eerder verantwoord vreten durven noemen. Hoe dan ook: plezante dagen zijn het: spaghetti, aardappelen, suikerwafels, ijsjes, peperkoek, .....

Morgen nog 8 km langzaam lopen als laatste training voor Berlijn. Vrijdagochtend vertrekken we dan voor de derde keer naar de marathon van Berlijn. Let's go for it.

Rustperiode

Toch zalig zo een rustperiode voor de marathon. Al een aantal dagen serieus op mijn voeding aan het letten: calorie-inname beperken en niet te veel koolhydraten. Volgende week beginnen we dan te stapelen!
Gistererenavond naar een toneel geweest met de club: Marathon. Een ludiek schouwspel tussen een pragmaticus en een geobsedeerd hardloper. Het goed kunnen lachen, maar af en toe waren er toch passages die tot nadenken stemden.