65+

Dit weekend toch mijn kilometers kunnen lopen ondanks het verjaardagsfeest van ons vader. 65 is hij geworden. Pensioengerechtigd en een zee van tijd van nu af aan... Mooie vooruitzichten. En zo worden we allemaal een dagje ouder.
Zaterdag dus. 26 km in 2u42'. Het weer zat niet echt mee. Ik was nochtans vertrokken met de zon die zich af en toe liet zien. Het was droog maar winderig tot ik zo een 15 kilometer opzitten had. Vanaf dan heb ik zo een paar drashkes over mij gehad, maar ik vond het eigenlijk niet zo erg. De wind stoorde me eigenlijk meer dan de regen.

Gisterenavond nog een 40 minuten herstelloop afgewerkt. Of waren het eerder de overtollige KCal die we zonodig moesten verbranden van het feest? Doet er niet toe. Ik heb zalig geslapen.

Weektotaal: 56,6 km - 5u42'

Drukke week

Het gebeurt niet vaak, maar vandaag ben ik echt blij dat het vrijdag is. Ik heb een zeer drukke week achter de rug: een aantal nieuwe projecten werden opgestart, sommige werden afgesloten en het inhalen van een week verlof liet zich ook voelen.
Het lopen echter heb ik niet nagelaten. Deze week exact volgens schema gaan lopen:

• di 20/02/2007 - 0:58:06 - 10,5 km
• wo 21/02/2007 - 1:00:15 - 10,2 km
• do 22/02/2007 - 0:36:52 - 9,6 km

Dit weeken een lange duurloop van 2u30 op het programma en een herstelloop op zondag. Dit moet lukken. Hopelijk blijft het weer wat aan de droge kant. Kijk er al naar uit: over twee weken staat de eerste dertiger op het menu

Zo tot de volgende.

Ciao

Noro

Een 26°C, blauwe hemel, groot zwembad, cocktails à volonté, gigantisch zandstrand en zalig niets doen. Een weekje Sharm el Sheikh heeft ons goed gedaan. Echter het begon goed: net als wij één dag in het jaar een vlucht moeten halen, moest het zonodig in België beginnen sneeuwen. Gelukkig hebben ze in onze nationale luchthaven van die plekjes waar je je kan neervleien in de lederen fauteuils met gratis drank en versnaperingen. De twee uur wachttijd waren zo voorbij.

Op vrijdag aldaar in het fitnesscentrum op de loopband mijn training afgewerkt. Het was heel lang geleden dat ik nog op een loopband had getraind, en was bijgevolg na een half uur uitgeteld.

Het weekend was minder leuk: het norovirus had me geveld. Van 's ochtends zes uur was onze badkamer dan ook mijn vaste stek geworden. Immodium, perenterol, lacteol, droge toast en veel water was dan ook mijn vijfgangenmenu die dagen. Jongens, zo erg heb ik het in lange tijd niet gehad. Ne mens kan zich verdomd ziek voelen!

Op maandag ging het me al stukken beter, behalve dat ik me verschrikkelijk moe voelde en had in niets trek. Op dinsdag heb ik dan toch goed kunnen ontbijten en 's avonds heb ik buiten langs het strand een 7-tal kilometer in een zeer rustig tempo kunnen afwerken. Gevolg: 's avonds opnieuw doodmoe en zelfs lichte koorts.

Al bij al heeft die week platte rust me wel deugd gedaan. De batterijen zijn weer opgeladen en herineringen om te koesteren. En achteraf bekeken: van reis terugkomen en drie kilo minder wegen, is mooi meegenomen.

Op donderdagavond een laatavondvlucht gehad (om 03u00 thuis) en vrijdag ochtend al terug aan het werk. Dat laat zich voelen natuurlijk. Pas zondag terug op Belgische bodem gaan lopen (in de namiddag).

Maandag een rustdag en dinsdag beginnen we d'er weer aan.

Week 5

Week 5 is achter de rug en ik ben best wel tevreden. Ik ben er deze week namelijk in geslaagd om vijf maal te gaan lopen ondanks het drukke project en een avondje uit:

di 30/01/2007 : 0:58:53
wo 31/01/2007:0:46:18
vr 02/02/2007: 0:53:27
za 03/02/2007: 0:56:03
zo 04/02/2007: 2:01:45

Deze ochtend stond dus de lange duurloop gepland. Het ging goed, al had ik er voor gevreesd na die lekkere kaas en wijn van gisterenavond. Na het ontbijt mijn loopkleren aangetrokken, een nieuw batterijtje in mijn mp3 gestopt en hop richting Leie. Ik heb twee uur rustig gelopen en net geen twintig kilometer afgelegd. Op het eind was ik wel blij dat ik thuis was want ik begon het koud te krijgen en dit kan nooit goed zijn. Oznmiddellijk natte kleren uit en iets warms aangetrokken. Zal volgende week beter zijn: Sharm El Sheikh.. here we come!

Eindelijk...

Eindelijk eens tijd gevonden om wat te bloggen. Ik schrok wel even toen ik zag dat het al van de 21ste geleden was, maar het komt er gewoon niet van. Ik zit momenteel op een zeer druk project en het lopen wil ik niet laten vallen en ne mens moet nu eenmaal zijn prioriteiten stellen hé.

Het lopen gaat goed. Ik zit momenteel aan een gemiddelde van 50 km per week waarvan in het weekend een longrun van minstens 20 km. Ik begin weer in vorm te komen.

Volgende week nog even doorbijten en dan een weekje zon, zee, ... . Loopschoenen neem ik wel mee.

Tot loatere!

het wordt menens

Gezien de weersomstandigheden kunnen we niet klagen over de voorbij week. Een paar snelheidstrainingen, een intervaltraining en een lange duurloop stonden op het programma. Alles samen een 40 tal kilometer gelopen.

Het was deze week trouwens de laatste rustige week. Vanaf maandag start mijn 12 weken programma als voorbereiding op de marathon van Rotterdam. Nu wordt het menens. Vijf maal per week lopen waarvan de lange duurloop op zondag is gepland.

Nu flikken! Tot de volgende.

erwtesoep

De haard brandt en de TV staat zachtjes op. Kindjes zitten in bed. Heb me net even een kommetje verse erwtensoep uitgeschonken. Het zaligste moment van het weekend: gewoon in de zetel hangen. Vandaag 20 km gelopen in een rustig tempo. Het was lang geleden dat ik nog eens langs de Leie had gelopen. De zon scheen, de hemel zag blauw, de wind was gaan liggen. In het begin voelde het frisjes aan maar na een uur had ik echt het gevoel teveel kleren aan te hebben. Het voelde zelfs warm aan.

De twintig kilometer vlotjes uitgelopen. Mijn knie voelde ik lichtjes bij aankomst maar dat is ondertussen al weer over. Had het nooit gedacht. Zeker omdat ik me gisterenavond weer eens volgepropt had met allerlei lekkers.

Pech of Peg

Dit weekend een wederom een longrun van 15 km eropzitten en je raadt het nooit, maar ik begon wat in mijn knie te voelen. Niet erg, maar de schrik zit er toch weer in. Maandag dan maar een dagje gerust en dinsdag op de finse piste (nou, een modderpoel zou een betere keuze zijn) een interval training afgewerkt.

Toen ik gisterenavond in de Runners las dat de Pegasus 2006 tot beste schoen van het jaar werd uitgeroepen, dacht ik bij mezelf: Waarom niet opnieuw naar de alombekende Peg overstappen. Twee jaar geleden waren het mijn eerste loopschoenen en ik heb er nooit pijn in gehad, ook niet na de 20 km van Brussel.

Na het werk de winkel in en een uur later er mijn eerste vijf kilometer mee gelopen. Vandaag zaten ze goed. De knie heeft niet tegengesputterd. Laten we volgende evalueren.

20

Gisteren mijn eerste rustig duurloopje afgewerkt van het nieuwe jaar. Tussen de buien door op de drassige oefenpiste van Waregem. Een 10 kilometer in een rustig tempo. Je had mijn schoenen moeten zien. Smerig, nat, modder overal. Ik was wel zo slim geweest om niet mijn nieuwste paar aan te trekken.

Vandaag een iets meer intensieve training achter de rug. Een 10 kilometer in iets minder dan 50 minuten. Er stond op sommige plekken wel een hevige wind, maar dat zijn we ondertussen al gewend.
Ga me in de zetel ploffen en wat rondzappen! Morgen een dagje rust, misschien eens naar de solden. Vrijdag een kort loopje en hopelijk wordt het weer wat beter dit weekend zodat we onze lange duurloop kunnen lopen.

Nieuw jaar, nieuwe voornemens

Eerst en vooral aan alle lezers mijn beste wensen voor 2007. Een goede gezondheid en veel loopplezier.
Ziezo, en met het nieuwe jaar zijn we tevens geswitched naar de nieuwe versie van blogger. Net zoals mijn overgang, viel deze ook reuze mee.
Mijn voornemens voor 2007 zijn nog steeds niet gewijzigd: Rotterdam in April, de 20 km in Brussel eind mei en eind September de marathon van Berlijn. Naargelang mijn persoonlijke conditie, zou ik nog durven deelnemen aan de "Guldensporenmarathon" of de "Nacht van Vlaanderen", maar dat zien we nog wel.
Zo, dit gezegd zijnde: we gaan het nog eens op een loopje zetten! Tot dan!

ondanks de staatsgreep

We hebben het weer gekund in België.... we zouden eens een staatsgreep simuleren. Zit nu al een paar weken op een project in Frankrijk en ik heb het deze morgen mogen aanhoren. Oh, wat was ik weer fier om Belg te zijn !
We laten het in elk geval niet aan ons hart komen en we zijn toch gaan lopen deze avond. Een klein uurtje.
Het ging goed. Hartslag gemiddeld 155, snelheid 9,8 km/u. Er stond wel een ferme koude wind maar die kon me niet deren. Morgen houden we het wat rustig en naargelang het weer hebben we zaterdag of zondag nog eens een duurloop.

Sleeping in Metropolis

Eindelijk eens tijd gevonden om mijn blog wat aan te vullen. Het is de laatste weken zo druk op mijn huidig project dat ik amper nog tijd om privé wat voor mijn PC te zitten. Echter het lopen laat ik niet achterwege. Heb wel al dikwijls goesting gehad om onmiddellijk in mijn zetel te ploffen met zo een miezerig weer, maar toch raap ik telkens weer de moed samen om eerst een loopje te doen.
De Finse piste is momenteel niet meer te belopen: je zakt er gewoon in tot aan je enkels door die natte. Dus dan maar de baan op, met de schrik voor de knieën.
Gisteren een snelheidstraining gedaan op de muziek van Anne Clark, "Sleeping in Metropolis". Gewoon de max. Totale voldoening.

Loop ze!

2 = 10

Aangezien me ten stelligste aangeraden werd om op zacht ondergrond te lopen, zoek ik de Finse pistes op. Die van Waregem is slecht een 1500m lang en lag afgelopen zaterdag echt te drassig om er tien kilometer op te lopen.
Ik ben dan maar richting Gent getrokken: twee rondjes rond de watersportbaan. De rit loont zich zeker en vast. De piste is niet helemaal rond, maar dit stoort absoluut niet. De auto kan men makkelijk parkeren langs het traject en de kwaliteit is goed tot zeer goed. En er is nog wat te zien ook. Op zaterdagmorgen trainen de kajakkers op de watersportbaan. Leuk om te zien.

Twee rondjes afgewerkt, i.e. 10 kilometer in 1u03'. Hartslag iets aan de hoge kant: 169. Maar we zijn nog maar aan het begin hé. Komt heus wel in orde.

nieuw trainingsschema

Heb vandaag mijn nieuw trainingsschema aangemaakt voor Rotterdam. Ik heb uiteindelijk toch beslist om My Asics verder te gebruiken. Het logboek ervan is heel makkelijk en gebruiksvriendelijk. Ik heb alleen een iets intensiever schema vastgelegd dan de vorige keer. Na mijn eerste marathon ervaring vond ik dat de trainingen iets te licht waren voor de uiteindelijke prestatie die je moet leveren.
Zie hier alvast mijn eerste week:

• woensdag, 15 november (vandaag): 35 minuten hardlopen.
• donderdag, 16 november: 75 minuten hardlopen.
• vrijdag, 17 november: 13 kilometer hardlopen in wedstrijdtempo.
• zondag, 19 november: 35 minuten hardlopen.
• dinsdag, 21 november: 35 minuten hardlopen.
• zaterdag, 25 november: 160 minuten hardlopen.

Werk aan de winkel!

New York marathon

Ik ben deze namiddag in het zonnetje een vijftal km gaan lopen op de Finse piste. Langzaam aan, want de schrik voor een knieblessure zit er toch nog in. Het ging goed, alhoewel mijn conditie na zes weken rust toch vreselijk achteruit is gegaan. Mijn harstlag stond op 171
... werk aan de winkel!
Ondertussen zijn de vrienden in New York met volle teugen aan het genieten van de omgeving. Het doet me wel iets moet ik zeggen.

kinderpraat

Ons Lisa zit nu al een paar maand in het tweede leerjaar en dagelijks zou je verbaasd zijn over de creativiteit van die pagadders.
Eerder deze week had de juf het over de Ramadan en was er me daar toch een snugger ventje bij die onmiddellijk reageerde met de bemerking: "de papa van Lisa (ikke dus, nvdr) heeft dat in Berlijn ook gedaan!", waarmee hij niet 'ramadan' maar 'marathon bedoelde.

Zit ik nu wel al dagen te denken hoe ik die kleine van zeven eventueel kan hebben misleid. Zou er linguistisch toch enige verwarring kunnen bestaan tussen ramadan en marathon. Aan een marathon ramadan zal hij mijn insziens niet gedacht hebben. En als je me bekijkt- laat me toe het te zeggen - is ramadan ook niet het eerste waar je aan denkt. Jaja, ik hoor jullie al denken en zal zelf maar onmiddellijk reageren: aan een marathon ook niet! lol :-)

Kinderpraat... onverklaarbaar!

rust, rust, rust... begint tegen te steken!

Bijna vier weken in herstellingsrust. Nog twee weken te gaan.

Ondertussen toch al nieuwe vooruitzichten:

rusten en zalig niets doen

Ik ben nu in mijn derde week rust en het gaat me goed. Ik moet toegeven dat ik het lopen wel zeer hard mis, maar dit gemis wordt momenteel ruim gecompenseerd door al het lekkers wat de gastronomie te bieden heeft. Samengevat: nu den luien, bourgondischen Belg uithangen en vanaf november terug aan het werk!

Mijn knie is al goed hersteld. Ik voel al geruime tijd geen pijn meer. Stappen, sprngen, lopen, trappen op en af lopen, het lukt me allemaal vrij goed.
Toch wil ik volhouden... als ze zeggen zes weken, dan is het zes weken! Tweede week november zou ik dan kunnen herbeginnen.

Inmiddels heb ik ook aan de planning van 2007 zitten denken. Professioneel zit die agenda waarschijnlijk al goed vol. Wat het lopen betreft had ik volgende in gedachte:
- in april: marathon van Rotterdam. Dit is nog niet zeker want ik ben nogal gebeten door de marathon van Barcelona die begin maart plaatsvindt. Moeten we praktisch en budgettair nog even bekijken.
- in mei: 20 km van Brussel
- in september: Marathon van Berlijn. Het gekke is dat ik naar die van Berlijn nu al uitkijk. Ik blijf het herhalen: die was gewoon prachtig!!

't is moeilijk

Ik ben nu al mijn tweede week in rust en ik verlang zo naar een duurloop. Met een 10-tal kilometer zou ik al tevreden zijn (om te beginnen hé -lol). Als ik andere blogs lees of ik rijd de Finse piste voorbij met de auto, kriebelt het ongelooflijk. Ik moet zeggen dat ik het lopen veel meer mis dan de zin in een sigaret anderhalf jaar geleden!
Ik zou het van de daken kunnen schreeuwen:

HET IS ZO MOEILIJK OM NIET TE MOGEN LOPEN!

Toch blijf ik doorbijten: liever nu een aantal weken rusten en voor altijd van die knieproblemen verlost dan te blijven sukkelen. En van die ene kilo die er ondertussen is bijgekomen liggen we niet van wakker... wat wintervet zijn we vlug weer kwijt.

Ik ga proberen om dit weekend wat te fietsen zonder zwaar verzet. Dit kan normaliter geen kwaad voor mijn knie.

rust, rust en nog eens rust

Heb sins de de marathon nog maar één keer gelopen. Een half uurtje langzaam uit te lopen na die marathon om de spieren wat los te gooien en met success... alle spierpijnen waren 's anderendaags weg.

En nu is het rusten, rusten en nog eens rusten. Ik heb mezelf een zestal weken rust voorgeschreven. Dit moet volgens mij toch voldoende zijn om mijn knie volledig te laten herstellen van die blessure die nu al twee maand aansleept.

Daarna zal het opnieuw rustig herbeginnen zijn. Langzam opbouwen naar de volgende wedstrijd toe. Ik denk er nu al aan om in het voorjaar er eentje te plannen, maar ik moet nog eens goed zoeken welke. Rotterdam? Barcelona? .... De 20km van Brussel pik ik zeker mee en in het najaar denken we reeds aan de marathon van Berlijn of die van Brussel. Vermits die vrij kort na elkaar gepland zijn zal het kiezen worden. Iemand andere (betaalbare) suggesties?